Kroatië – Slovenië – Tsjechië

Dit jaar kiezen we opnieuw voor een agility – vakantie. We zullen onze reis starten in Kroatië met de Croatian Agility Open. Vervolgens trekken we verder naar Slovenië voor de Slovenian Agility Open en we eindigen onze trip in Tsjechië met de Moravian Open. Natuurlijk willen we tussendoor ook nog mooie plekjes bezoeken en hopelijk ontdekken we ook nog leuke camperplaatsen.

Wie niet kan wachten op ons reisverhaal; onze trip is ook te volgen via Polarsteps 😉

Bad Abbach

We hadden gehoopt om de eerste dag tot aan de Oostenrijkse grens ergens te rijden, maar we hebben in Duitsland ongeveer 2u in de file gestaan omwille van een ongeval. Per toeval zijn we dan op een leuk plekje beland in Bad Abbach. De camperplaats bevindt zich aan een thermen en ligt bovendien ook nog eens in een mooie omgeving.

Lang geleden dat we nog konden genieten van de (avond)zon. Die lange broek die we aan hadden konden we al dadelijk inruilen voor een short 😀. Zalig weertje!

Na een rustige nacht zetten we onze reis verder. We gaan vlotjes over de Oostenrijkse en Sloveense grens en komen zo aan in Kroatië.

Jastrebarsko

Zonder problemen raken we op onze eerste voorziene bestemming; het voetbalplein van Jastrebarsko, hier zullen we de komende 3 dagen deelnemen aan de Croatian Agility Open. Ze voorspellen hitte voor de volgende dagen, dat is weer serieus wennen vermits in België de zon nog maar amper geschenen heeft.

Het stadion ligt vlak langs een mooi parkje om te wandelen en op die manier kunnen we ook gemakkelijk naar de Liddl geraken. Zaterdag is hier een feestdag en in t park zijn ze daar al volle bak de voorbereidingen aan t treffen voor een evenement.

Qastor doet het super en haalt vrijdag op zijn eerste parcours al meteen een 4e plaats in zijn reeks. Ook Floki zie je groeien doorheen het hele toernooi en zo groeit ook het vertrouwen van baasje Chris weer. Mooi om te zien! Op de open parcoursen slaagt Qastor er al meteen in om zich te plaatsen voor de finale. Wonder boven wonder selecteert Floki zich ook op het laatste parcours zondag. Zo leuk, kunnen we samen de finale lopen! Qastor had enorm last van loopse teven geurtjes 🙈. Het voorlaatste parcours wou hij amper starten, dat beloofde voor de finale 🙈. Gelukkig kreeg ik hem een beetje bij zijn positieven en liepen we samen een foutloze finale! Ook Floki deed het super en kwam met 2 foutjes ook rond. Trots op beiden!

De finale was redelijk laat gedaan en dat laat ons besluiten om nog een nachtje te blijven staan op deze plaats. ’s Nachts kregen we veel regen over ons en dat maakte het de volgende dag even spannend om weg te geraken 🙂.

Op maandag vervolgen we onze reis richting Slovenië. Eerst nog even langs de winkel passeren om wat proviand in te slagen. Maar vooraleer we de grens oversteken, gaan we eerst nog een stadje in Kroatië bezoeken. Onderweg genieten we van de prachtige natuur, wat een adembenemende uitzichten!

Samobor

Op 20 km van Zagreb, op één van de heuvels van het Žumberak gebergte ligt het oude stadje Samobor. Ze hebben er één specialiteit; kremšnita. Van uitzicht lijkt het een beetje op onze glacéékes, een gebakje met bladerdeeg met daartussen room en slagroom. Helaas hebben we het niet kunnen proeven, maar we hebben dan maar een ijsje in de plaats gegeten ;-).

Camping Resnik in Kamnik

Via smalle wegen die vaak in slechte staat waren rijden we naar onze volgende camperstop ergens te midden van de natuur. Helaas is deze gesloten. We mochten er wel staan, maar er zou vanavond een privé-feest plaatsvinden wat serieus wat lawaai kon geven. Mmmm, we willen toch graag wat slapen en uitslapen, dus vertrekken we maar weer.

Een half uurtje terug strandden we op Camping Resnik, een camping kortbij het dorpje Kamnik. De eigenaar is zo vriendelijk om “maar” 3 honden aan te rekenen ipv 7. Het is er voor ons doen redelijk druk op de camping, wellicht omdat morgen, dinsdag, een feestdag is voor de Slovenen en de meesten de brug maken. Al bij al hebben we nog een rustig plekje. Het blijkt een prima uitvalsbasis voor (pittige) wandelingen. Toen Chris sprak van “de honden even uitlaten”, had ik niet verwacht dat ik wat later een steile beklimming aan t doen zou zijn 😅

De avond valt gauw (het is hier, net zoals in Kroatië, een uur eerder donker dan thuis). De volgende dag gaven ze zo wat regenweer. Dus eigenlijk wou ik niet te ver gaan wandelen; even tot in het dorp om het uitzicht van aan het kasteeltje Mali grad te bewonderen en dan weer terug, maar Chris had nog een wandeling gevonden waarbij we niet alleen naar het dorpje zouden gaan, maar ook nog eens, jawel, bergop, naar een ander uitzichtpunt konden gaan. (Stari grad nad Kamnikom)

In ’t dorp waren ze bezig met een koers te rijden (zeker ter ere van de feestdag), dus veel extra hebben we daar niet gezien. Jammer van de wolken, anders was het uitzicht wellicht nog mooier geweest.

We wandelen het dorp uit en zetten koers naar boven. Onderweg komen we nog een moedige loper tegen. Ondertussen werd de lucht donkerder en donkerder en begonnen we stilaan nat te worden. Die zonnebril had ik niet meer nodig 🙈

Eens boven konden we gelukkig schuilen op het terras van een zaakje wat uiteraard niet open was. Na een tiental minuten was de bui over en zagen we in de verte alweer blauwe lucht tevoorschijn komen. En ja, het uitzicht was er inderdaad mooi! Via een steile bosweg naar beneden komen we terug uit aan de onze camping.

’s Morgens wandelen we naar t stadje naar de enige bakker die we er vonden. Voor 4 euro hebben we 1 brood (ongesneden, want gesneden kennen ze precies niet 🙈), 2 pistolets ( dubbel zo groot als hier) en 1 serieuze koffiekoek. Dat is hier ondenkbaar voor die prijs.

Omdat de zon scheen, wou ik nog even naar het uitkijkpunt van het kleine kasteeltje om een foto met wat meer blauwe lucht 😉. Daarna reden we weer door naar een volgende punt.